Zbiory rabarbaru najlepiej zakończyć z końcem czerwca. W wyjątkowo silnych i zdrowych roślinach można zebrać kilka ogonków jeszcze do połowy lipca, ale nie jest to zalecane jako stała praktyka. Późniejsze łodygi są zwykle twardsze, bardziej włókniste i mniej smaczne, a roślina potrzebuje czasu na regenerację przed zimą.
Dlaczego nie należy zbierać rabarbaru po czerwcu?
Sezon zbioru przypada głównie na wiosnę i początek lata. Młode ogonki liściowe są wtedy jędrne, soczyste i delikatne. Wraz z upływem czasu łodygi twardnieją, stają się bardziej włókniste i mogą nabierać goryczki. Znaczenie ma także wiek konkretnego ogonka, nie tylko data w kalendarzu.
W starszych częściach rośliny wzrasta zawartość szczawianów, w tym szczawianów wapnia. Związki te występują w rabarbarze naturalnie, dlatego do jedzenia przeznacza się wyłącznie ogonki liściowe i zachowuje umiar w ich spożywaniu. Blaszki liściowe są niejadalne i nie powinny trafiać do kuchni.
Przerwanie zbiorów pozwala także karpie odbudować zapasy. Pozostawione liście prowadzą fotosyntezę, dzięki czemu roślina gromadzi substancje potrzebne do przetrwania zimy i wypuszczenia silnych ogonków w następnym sezonie. Powody zakończenia zbiorów są więc trzy:
- Jakość łodyg – późniejsze ogonki są twardsze, bardziej włókniste i często gorzkawe.
- Zawartość szczawianów – w starszych częściach rośliny może być wyższa.
- Regeneracja karpy – rabarbar musi zgromadzić zapasy przed jesienią i zimą.
Jak prawidłowo zbierać rabarbar?
Ogonki liściowe najlepiej zbierać, gdy są dobrze rozwinięte, ale jeszcze jędrne. Chwyć wybrany ogonek nisko, przy samej nasadzie, lekko przechyl i obróć. Powinien oddzielić się od karpy w całości. Tę technikę nazywa się wykręcaniem.
Nie zaleca się cięcia nożem. Pozostawiony fragment ogonka może gnić i sprzyjać rozwojowi chorób. Podczas zbioru nie usuwaj wszystkich liści. Roślina powinna zachować co najmniej jedną trzecią ulistnienia, a przy słabszych egzemplarzach lepiej pozostawić jeszcze więcej. Najważniejsze zasady wyglądają tak:
- Wykręcaj ogonki nisko przy nasadzie, zamiast odcinać je nożem.
- Zbieraj pojedyncze, największe ogonki, nie ogałacając całej kępy.
- Pozostaw co najmniej jedną trzecią liści, aby roślina mogła nadal się odżywiać.
- Oddziel blaszki liściowe od ogonków, ponieważ nie nadają się do spożycia.
- Nie zbieraj rabarbaru w pierwszym roku po posadzeniu, ponieważ młoda roślina musi najpierw zbudować silną karpę.
Pierwszy większy zbiór przeprowadza się zwykle dopiero w drugim roku po posadzeniu. W kolejnych sezonach można zbierać ogonki regularnie, na przykład co tydzień lub dwa, aż do końca czerwca. Jeśli roślina jest wyraźnie osłabiona, ma mało liści albo słabo rośnie, zbiory należy zakończyć wcześniej.
Co zrobić z rabarbarem po zakończeniu zbiorów?
Po ostatnim zbiorze pozostaw rabarbar w spokoju. Usuwaj jedynie pędy kwiatostanowe, jeśli się pojawią, ponieważ kwitnienie niepotrzebnie obciąża karpę. W czasie lata podlewaj roślinę podczas suszy i utrzymuj glebę lekko wilgotną. Niedobór wody może sprawić, że ogonki będą cienkie i włókniste.
Liście zebrane razem z ogonkami trzeba usunąć od razu. Same ogonki można przechować w lodówce, owinięte w wilgotny papier, zwykle do około tygodnia. Nadmiar warto pokroić i zamrozić, zamiast przedłużać zbiory poza korzystny termin.
Najważniejsza zasada sezonu
Koniec czerwca to bezpieczny i rozsądny termin zakończenia zbiorów rabarbaru. Połowa lipca może być granicznym terminem dla wyjątkowo silnych roślin, ale regularne pozostawienie liści na resztę sezonu lepiej służy regeneracji karpy i przyszłorocznym plonom.
