Zasobnik cwu – co to jest i jak działa?
Zasobnik c.w.u. to izolowany zbiornik magazynujący ciepłą wodę użytkową, ogrzewaną przez zewnętrzne źródło ciepła – na przykład kocioł, pompę ciepła albo kolektory słoneczne. Najczęściej energia trafia do wody przez wężownicę. W odróżnieniu od typowego bojlera zasobnik nie musi mieć własnej grzałki ani palnika, choć konkretne modele mogą być wyposażone w dodatkową grzałkę elektryczną.
Czym jest zasobnik c.w.u.?
Skrót c.w.u. oznacza ciepłą wodę użytkową, czyli wodę przeznaczoną między innymi do mycia, kąpieli i zmywania. Zasobnik przechowuje jej zapas, dzięki czemu po odkręceniu kranu nie trzeba za każdym razem podgrzewać całego strumienia od początku.
W typowym rozwiązaniu zbiornik jest napełniony wodą z instalacji wodociągowej lub własnego ujęcia, a ciepło dostarcza urządzenie znajdujące się poza nim. Może to być kocioł centralnego ogrzewania, pompa ciepła lub instalacja solarna. Za przekazanie energii odpowiada zwykle wężownica, czyli wymiennik ciepła zanurzony w wodzie znajdującej się w zbiorniku.
Nazwy stosowane przez producentów i instalatorów nie zawsze są jednolite. Ten sam typ urządzenia może występować jako zasobnik, wymiennik albo bojler z wężownicą. Dlatego przy zakupie ważniejszy od samej nazwy jest opis budowy i sposób podgrzewania wody.
Jak działa zasobnik c.w.u. z wężownicą?
Wężownica jest metalową rurą, przez którą przepływa czynnik grzewczy z zewnętrznego źródła. Nie miesza się on z wodą użytkową. Energia przechodzi przez ścianki rury i ogrzewa wodę w zbiorniku. Proces przebiega następująco:
- Dopływ zimnej wody – woda z instalacji trafia do dolnej części zbiornika.
- Przepływ czynnika grzewczego – kocioł, pompa ciepła lub inne źródło kieruje ogrzany czynnik do wężownicy.
- Wymiana ciepła – energia przechodzi przez ścianki wężownicy do wody użytkowej.
- Rozdzielenie temperatur – cieplejsza, lżejsza woda unosi się ku górze, a chłodniejsza pozostaje niżej.
- Pobór wody – po odkręceniu kranu ciepła woda jest pobierana z górnej części zbiornika, a jej miejsce zajmuje zimna woda.
Taki układ pozwala korzystać z różnych źródeł energii. Zasobnik z dwiema wężownicami może na przykład współpracować z pompą ciepła i dodatkowym kotłem albo z instalacją solarną oraz źródłem dogrzewającym. W modelach przeznaczonych do pomp ciepła stosuje się zwykle wężownice o większej powierzchni, ponieważ pracują one przy niższych temperaturach niż wiele kotłów.
Do niektórych zasobników można również zamontować grzałkę elektryczną. Wtedy zbiornik może podgrzewać wodę bez uruchamiania głównego źródła ciepła, na przykład przy wykorzystaniu energii z instalacji fotowoltaicznej.
Zasobnik a bojler – czym się różnią?
W ujęciu funkcjonalnym zasobnik korzysta przede wszystkim z zewnętrznego źródła ciepła, natomiast bojler jest zwykle samodzielnym podgrzewaczem pojemnościowym. Bojler ma własną grzałkę elektryczną albo palnik gazowy i może działać po podłączeniu do odpowiedniego zasilania oraz instalacji zimnej wody.
| Cecha | Zasobnik c.w.u. | Bojler |
|---|---|---|
| Źródło ciepła | Zewnętrzne, na przykład kocioł, pompa ciepła lub kolektory słoneczne | Zintegrowane, najczęściej grzałka elektryczna albo palnik gazowy |
| Autonomia | Zwykle wymaga współpracy z instalacją grzewczą | Może działać jako niezależne urządzenie |
| Integracja z systemem | Może współpracować z kilkoma źródłami, w tym przez kilka wężownic | Z założenia korzysta z własnego nośnika energii |
| Typowe zastosowanie | Dom z kotłem, pompą ciepła lub rozbudowanym systemem grzewczym | Mieszkanie, domek letniskowy albo budynek bez centralnego przygotowania c.w.u. |
Przewiń tabelę w bok →
Granica między tymi urządzeniami nie jest jednak całkowicie sztywna. Zasobnik może mieć dodatkową grzałkę, a niektóre bojlery są wyposażone w wężownicę i mogą być ogrzewane przez kocioł. W praktyce trzeba więc sprawdzić kartę techniczną, liczbę wężownic, obecność grzałki oraz wymagane przyłącza.
Kiedy wybrać zasobnik, a kiedy bojler?
Decyzja zależy przede wszystkim od tego, jakie źródło ciepła już działa w budynku i czy urządzenie ma być częścią większej instalacji. Zasobnik będzie zwykle właściwym kierunkiem, gdy:
- dom ma kocioł centralnego ogrzewania, który może przygotowywać również c.w.u.,
- budynek korzysta z pompy ciepła i potrzebny jest zbiornik przystosowany do jej parametrów pracy,
- chcesz połączyć kilka źródeł energii, na przykład kocioł i kolektory słoneczne,
- planujesz dogrzewać wodę grzałką zasilaną energią z fotowoltaiki.
Bojler może lepiej pasować do sytuacji, w których liczy się niezależność i prostszy montaż:
- budynek nie ma kotła ani instalacji centralnego przygotowania c.w.u.,
- potrzebujesz osobnego źródła w mieszkaniu, garażu lub domku letniskowym,
- ogrzewanie domu nie może podgrzewać wody użytkowej,
- chcesz zasilać urządzenie wyłącznie energią elektryczną lub gazem.
Dobierając zasobnik, trzeba jeszcze uwzględnić liczbę mieszkańców, sposób korzystania z wody oraz moc źródła ciepła. Przy pompie ciepła szczególne znaczenie ma dopasowanie powierzchni wężownicy, a nie tylko pojemności zbiornika.
Zasobnik c.w.u. a bufor ciepła
Zasobnik c.w.u. magazynuje wodę przeznaczoną do bezpośredniego użycia w kranach. Bufor ciepła przechowuje natomiast wodę krążącą w obiegu centralnego ogrzewania, która zasila grzejniki lub ogrzewanie podłogowe. Nie są to urządzenia o tej samej funkcji, nawet jeśli oba mają postać dużych, izolowanych zbiorników.
Najprościej rozróżnić je tak: zasobnik przechowuje ciepłą wodę użytkową, a bufor magazynuje energię dla instalacji c.o. Przy wyborze urządzenia sprawdź więc nie tylko jego nazwę, lecz także przyłącza, obecność wężownicy i opis przeznaczenia.
O autorze
Redakcja PlusOutlet.pl przygotowuje poradniki dla osób, które planują, budują lub wykańczają dom. Opisujemy cały proces: od wyboru i przygotowania działki oraz formalności, przez grunt i fundamenty, po ogrzewanie i wykończenie wnętrz.
Wszystkie wpisy autora



